خاله دوست داشتنی ام آمده بود پیشمان . در این روزهای ناساز و بی ریخت آمدن خاله ام بهترین اتفاقی بود که پیش آمد. همراه خاله ام رفتیم اصفهان و بعد هم سر از شمال درآوردیم. در نمک آبرود نگاههای بی اندازه سنگین آدمهایی که آنجا بودند بیش از قبل خاطرم را آزرده کرد ولی یک لحظه نشد که به این نگاههای سنگین ، حق ندهم . حق دارند. به خدا حق دارند.ما را که با ظاهرمتفاوتمان می دیدند نگاههای پر از سوالی می شدند که دست کم من برای هیچ کدام آنها جوابی نداشتم و ندارم . کاش می فهمیدند که من هم این روزها پر از اشک بودم .حتی اگر با همان نگاههای سنگین بیشتر نگاه می کردند درد مانده در دلم را شاید می توانستند ببینند.

***

در جاده چالوس خیلی از کسانی را دیدم که دستهایشان را به علامت V  از پنجره ماشین بیرون آورده بودند و به یکدیگر نشان می دادند . بعضی ها هم مچ بند سبزی داشتند و دستهایشان را تا جایی که می توانستند بالا برده بودند.دیدن این وضعیت منی را که معمولا دوری می کنم از این طور کارها وادار کرد که با آنها همراهی کنم و من هم چنین کنم .شاید چون احساس کردم اگر همراهشان شوم امید بیشتری پیدا می کنند و می بینند که بیشمارند و بیشتر و بیشترباور می کنند که “ما هستیم ” !

در راه برگشت باز هم اوضاع همان بود که در راهِ رفت !شاید حتی تعداد دستهای رو به آسمان بیشتر هم شده بود . بعضی از ماشین ها  هم پارچه سبزی بسته بودند .اواسط جاده بود ؛ کمی بعد از تونل کندوان، یکی از آن جاهایی که پیچ 180 درجه دارد و ماشین ها ناگزیر می شوند که سرعتشان را کم کنند .از دور دیدم که کسی کنار جاده ایستاده با تابلویی که به نشانه “ایست” در دستش بود . ما رد شدیم و آن طرف پیچ چندین لباس شخصی پوش با ظاهری مذهبی ایستاده بودند. دست یکی بی سیم و دیگری تفنگ . ماشینهایی که بهشان “ایست” داده شده بود آنجا نگه می داشتند . رد که شدیم سرم را به عقب برگرداندم ودیدم  ماشینی که پارچه سبزی داشت را نگه داشتند . جوانک لباس شخصی پوش دستش را برد به سمت پارچه سبز ! نگاهم را برگرداندم رو به سوی جلو و یکبار دیگر اتفاقاتی را که در این روزها افتاده مرور کردم و آهسته گریه کردم .

***

نمی گویم جایتان در شمال خالی بود چون لذتی نداشت برایم . حتی اگر کمی هم خوش گذشت  تلفنی که امروز بهم شد کافی بود برای اینکه حالا بهت زده باشم و احساس حیرت و حتی ترس همه وجودم را فرا گرفته باشد.

________________________________

برای پسرم که امروز بی گناه سیلی خورد

________________________________

پروردگارا/گریه مکن/درست می شود…

بدجوری احساس حماقت می کنم .

یکی به داد ما برسد !

چه اتفاقی دارد می افتد ؟

***

همین است دیگر . وقتی خودم را سرکار می گذارم بهتر از این نمی شود .بارها به خودم قبولانده ام این وضع را باید دید و دم فروبست.ما سهمی نداریم . ولی باز فراموشش می کنم .

همین است دیگر . اس ام اس که دست من و تو نیست . سایتها هم که مثل آب خوردن می مانند برای آنها که همه چیز دارند . دست ما هم از همه جا کوتاه است . هیچ گاه البته دست ما به جایی نرسیده که حالا از جایی کوتاه شود یا نشود .

همین است دیگر .حرفی هم باقی مانده مگر ؟

***

ما بیشمار بودیم ! حالا دارند نفسهایمان را به شماره می اندازند .

چه اتفاقی دارد می افتد ؟

__________________________________________

سایتهای خبری میرحسین همه معلق شده اند .

پیام میرحسین را همین جا کپی می کنم :